یکشنبه بیست و ششم شهریور 1385
روزی روزگاری در کشور لی!
سلام
خیلی وقتها دیدن یک فیلم را تنها برای آن می بینیم که نام معروفی در هنگام بالا آمدن تیتراژ فیلم در آن به چشم می خورد.مسلما فیلم مندرلی از این جهت بی بهره است.شما مندرلی را بوسیله داگویل می شناسید.داستان فیلم را نمی گویم که ببینیدش و کلا اینجا داستان تعریف کردن نداریم چون شدیدا با فون تریهرودربایستی داریم و ممکن است شاکی شود!
اگر کسی ندیده٬لطفا فیلم را از شروع تیتراژ پایانی ببینید.آخرین عکس٬مجسمه سمبل انسان دوستی قرن نوزدهم٬آبراهام لینکن که توسط یک سیاه پوست در حال پاک شدن است.حال فیلم را ببینید!!!
به نظر من مندرلی بر خلاف داگویل زیاد احتیاج به نقد و توضیح سمبل ها ندارد.کاملا واضح است که آزادی همان طور که نیاز به آموزش دارد٬نیاز به نگهداری هم دارد.ولی نگهداری آزادی به صورت مدرن با آن چه درسنت های ما هست تفاوت زیادی دارد.شاهان یادی به مردمانشان آزادی و قدرت انتخاب دادند ولی دیده شد که آن آزادی به سرعت رو به دیکتاتوری رفت.مندرلی ستایشی پنهان از انقلاب های مردمی است که نهایتا به آزادی می انجامد.سیاهانی که در قرن نوزدهم با آن ها آزادی داده شد٬هیچ گاه به جایگاهی این چنین نرسیده اند مگر با کوشش های هم نژادهایشان در صد سال بعد مثل کینگ و مالکوم ایکس.نورپردازی در صحنه هایی که از بالا گرفته شده دارای اهمیت فراوانی است و نهایتا توجه شما را به صحنه های س ک س گریس با سیاه جلب می کنم که شما را از این س ک س متنفر می کند.پارچه سفید نشانه تبعیض همگی شهروندان درجه یک و دو جامعه است و معاشقه ی غریزی ٬تنها غریزه بی شکل انسانی هم نمی تواند آن را حذف کند!
مندرلی هیچگاه به ورطه بیانیه بودن نمی افتد و همیشه فاصله خود را با جهان سیاست حفظ می کند.دیدن مندرلی مانند آن است که فیلمهای مایکل مور را در سینمای خصوصی کاخ سفید برای نمایش عمومی پخش کنند!کتابی که پیرمرد سیاه پوست ان را جلوگیری از بدتر بودن می خواند٬همان مانیفیست احزاب اصلاح طلب جهان سوم است الاغ نیز همان تفکر آدم پرستی جهان اول! فیلم را ببینید و برداشت خودتان را برای کسان دیگر تعریف کنید.از نظر دیگران لذت خواهید برد!
فعلا خداحافظ!
دیدن آنونس (Trailer) فیلم 02:06
سوشیانس

