پنجشنبه سی و یکم فروردین 1385
دورخیز برای پریدن
سلام
من و سوشیانس ، به اتفاق این وبلاگ رو ساختیم تا محلی باشد برای نظرات شخصی خودمان در مورد فیلم هایی که می پسندیم و شاید بحث در مورد فیلم هایی که نمی پسندیم. خیلی دوست داریم که بحث های این وبلاگ صحبت های دوستانه و واقع بینانه باشند و نظر داریم که دیگر دوستان هم در این بحث ها شرکت کنند. شاید مخاطبان این وبلاگ خیلی کم تعداد خواهند بود و دلایلش آن است که اغلب وبلاگ نویس ها یا علاقه مند به سینما نیستند و یا اصلا فیلمی پیدا نمی کنند که ببینند.
خوب ... صادق هدایت برای خودش می نوشت. یا برای سایه ی روح خود که بر دیوار افتاده بود. کافکا می گفت برای که پدرش می نویسد.و فالاچی دفتر خاطرات جنگ خود را برای خواهر زاده ی کوچکش. انوری برای سلطان غزنوی و مولوی برای شمس می سرودند. ما هم برای همین چند بازدید کننده ی انگشت شمار و خوش ذوقمان می نویسیم. شاید هم فقط برای خودمان. چون آن ها هم از خودمانند. مهم نیست. مهم این است که نقدمان نقد باشد. نسیه نباشد.نقدمان از انتقاد بیاید نه از نق نق بی خودی.دوست نداریم که شبیه نقد مجلات ، یک بعدی باشد.نقدی که آلوده به اسم ها ایسم ها و هجو های بند تنبانی و تجاری است. به کسی غیظ نداریم و سنگ کسی را بر سینه نمی کوبیم. در اصطلاح خودمانی کشک خودمان را برای خودمان می سابیم...
خوب اگر ما از اول شروع می کنیم بگذارید از اول شروع کنیم. از اولین فیلم های قابل بحث. من از سینمای صامت قدیمی چیز زیادی ندیدم. به غیر از چند فیلم از چارلزچاپلین و دیگر فیلم های سینمای کمدی. در دنیای سینمای کلاسیک دو موضوع همیشه مورد علاقه ی فیلم سازان بوده. فیلم های رومانتیک یا عاشقانه و فیلم های کمدی. کم تر یک فیلم معناگرا ، نمادین یا به قول بعضی ها سوررئالیسم به چشم می خورد که مثل سگ آندولُسی باشد. فیلمی که در اوایل سال 1928 به کارگردانی لوئیس بونوئل ساخته شد. موضوعِ این فیلم بیست و پنج دقیقه ای که نمایی از تفکر شخص بونوئل و سالوادر دالی است را نمی توان با صراحت عنوان کرد. در این فیلم مسائلی در حول روابط ج.ن.س.ی زن و مرد با نگاهی سمبولیک در نظر می گذرد و در نمایی از فیلم مذهب و مسیحیت آشکارا زیر سوال می رود. فیلم صامت است و موسیقی کلاسیک زبان اصلی آن است. جالب است که بسیاری از صنعت های فیلم سازی در این فیلم بسیار قدیمی به خوبی رعایت شده. مسائلی که حتی امروزه در سینمای جهان رعایت نمی شود و اصلا مورد بی اعتنایی اند.
خیلی سخت است که بتوان سمبول های فیلم را یافت. دریافتن این که تیغ نماد مَرد و کُره ی چشم نماد ج.ن.س.ی زن است و شاید ما بقی نماد ها ، که در فرهنگ، مذهب یا رسوم فرانسوی موجودند ، درک این فیلم را برای ما ساده تر خواهند کرد. فرانسوی ها مردمانی بسیار خرافاتی اما معنوی اند. مدام در پی یافتن آینه ای هستند که فرشته ای بر آن تجلی می کند یا دستبندی که به آن ها شانس بدهد و نقاشی ای که از چند بُعد قابل بررسی باشد. شاید دلیل علاقه ی آن ها به اشعار خیام که در شعرش هم وزن عروضی هست و هم فرمول ریاضی و فیزیک وتوجه شان به بوف کور هدایت هم به همین دلیل باشد. از این رو شاید یک شهروند فرانسوی دهه 40 بهتر از یک منتقد قرن 21 بتواند فیلم سگ آندولسی را نقد ، تجزیه و تحلیل کند.
این فیلم را درخاک و خاکروبه های ویدیو کلوپ ها پیدا کردم. به من گفتند که از اولین آثار سینمایی مرموز است. به هر حال فیلم نامه (یا story bord) این فیلم به تلاش علی جهانیان از وبلاگ بیتوته تنظیم و تدوین شده که آن را برای شما در این جا می گذارم. فکر می کنم خواندن این فیلم نامه به مثابه دیدن خودِ فیلم است. از بیتوته ی شاعر هم متشکرم.
دانلود فیلم از رپید شیر: Part1 Part2 pssword: www.AvaxHome.ru
انیس
