چهارشنبه یکم مهر 1388
ما را دارند می آورند
... پس از شل و سفت کردن های یکساله، تصمیم گرفتیم که نوشتن به صورت گروهی را از سر بگیریم. - گرفتیم- امیدواریم این بار سفت تر از دفعات پیشین. پس از آن تصمیم گرفتیم سینما را هم از سر بگیریم. -می گیریم- امیدوارم این بار عمیق تر.
با یک حساب تقریبی فیلم های ادیسون و ژرژ ملیِس و پورتر و ویکتور شوستروم و هم دوره هایشان را کنار زدیم و قصد داریم از دهه ی بیست شروع کنیم به تشریح و تحلیل سینمای هنری. یعنی از زمانی که سینما خودش را با هر فخر و زوری که بود وارد هنرهای هفتگانه کرد و ادبیات غنایی اش شکوفا شد.
در یک مشورت کوتاه با دوستان، از داخل سبک های سینمایی ای که در دهه ی بیست مطرح شدند، با توجه به جغرافیا و زیست آن زمان در مقیاس های جهانی ِ سینما، مبحثِ اکسپرسیونیسم آلمان در دهه 1920 را برای شروع انتخاب کردیم که بیش از بقیه چشمک می زد.
خوشحال می شویم که بعد ماه ها، دوباره دور هم جمع شویم و به بررسی و گفتمان درباره ی سینما بپردازیم. (به همان راحتی).
از دوستان ِ قدیمی و نویسنده های ثابت ، مثل ِ سوشیانس، کلی من ، تیموتی و نویسنده های مهمان دوباره برای فعالیت دعوت می کنیم که همراه ما باشند.
در پایان (یعنی در آغاز) از دیوید بخاطر پیش قدم شدن به برای فعالیت دوباره ی وبلاگ سپاسگذاریم.
پرده ی شیشه ای
